Adina mektuplar yazdim, senden habersiz, farkli dillerde hem de. Hic bilmedigin ve anlayamayacagin dillerde yazdim ben sana mektuplarimi.
ve hicbir zaman oturmadigin adreslere postaladim. cevap gelmeyecegini bile bile bekledim ben. her postaci gelisinde hüzünle baktim gözlerine. o da biliyordu bekledigim birsey oldugunu ama hic calmiyordu kapimi, bakislarini kaciriyordu sira sira.
ben hep karsiliksiz mektuplarin kahraman yazari,sense baska adreslere giden satirlarin acimasiz sahibiydin hep...
ask sözckleri barindiriyordu yazdiklarim ama gitmesi gereken yerden hep sasiyordu adresi...
bana göre ela, gözlerinin rengiydi siyah gecelerde...sense hep kirmizilara asiktin ask rengi diye. sen...sen kendine asiktin herseyden öte.
her sabah seni ise yolcu ettim, her aksam karsiladim seni köse basinda, soframa hep bi tabak fazla ekledim, ve hep iki kisilik pisirdim corbalarimi ama sen yoktun...
Oysa sen ...sen yalanci dunya nin sahte ask kahramanligiyla mesguldun...ne kadar ask o kadar mutluluk diyenlerdendin. kalbin tek kisiye ait olmayacakmiydi hic? hepmi parcalara bölunecekti, icinde hep birden fazla kisimi olacakti? Oysa benim tek kalbim ve tek yuregim vardi, yalniz sana ait...
Yüreksiz derlderdi senin icin, bense kizip benim yüregim ona da yeter derdim...ama yetmedi, yüregim ikimize yetmeyecek kadar dar ve kücüktü cünkü... ve sen onu da alip gidecek kadar alcak...
simdilerde ortaliklarda dolasan bir yüreksizim...
AMA herkesin yüregini calan bir serefsiz degilim..!!
acayip merak ettim walla 
