Hüzünlü bir parça çalan bestecinin yorgunluğuyla ve onu dinleyen bir şairin duygularıyla alıyorum elime kalemi...
Sana yazışımin her harfinde saklı... Belki de anlamayacaksın...
Ömrümün neresindeyim bilemiyorum... Ama belli ki senin dokunduğun yerdeyim.
Hani yüreğimi titreten yeri... Ömrümün başı sandığım, hayatla sevişip yarınlara umut doğurdugum yeri...
Benim kadar kimsenin seveceğine inanmadığım zamanlarımdayım.
Seni düşündüğüm saniyelerdeyim ve özlemine hasret ördüğüm dakikalarda...
Her saniye seninleyken sana kavuşmanın anında...
Hayatı gözyaşları, gülümsemeleri, en çok ta korkularıyla yaşadığım gecelerdeyim.
Biliyorum ömrüm boyunca hayata sataşacak kadar cesurum! ama seni kaybetmekten korkuyorum....
Ne garip duygudur ki hayatı sahiplenmediğim kadar seni sahipleniyorum hayatımda...
Belkide hayatın bir gün beni terkedeceğini bildiğimdendir. Sana öyle güvenmişim ki...
Senden önce ölmeyi isteyebilecek kadar bencilim...
Ölümün beni senden ayıracağından değil o ana kadar seninle yaşayamamaktan korkuyorum...
Bu yüzden hayatı senin uğruna açık arttırmaya çıkarabiliyorum. Buyrun...
Ortaya canımı koyuyorum! arttıra bilen varmı.. !!!!!!!
