AllaTurkaa

Günün birinde bir gül ile su karşılaşır ve arkadaş olurlar. İlk önceleri arkadaşlık olarak devam eder bu durum .Tabii ki zaman lazımdır birbirini tanımak için. Gel zaman git zaman gül o kadar mutlu olur ki bu arkadaşlıktan ve birliktelikten, mutluluktan içi içinelerine sığmaz artık ve anlar ki suya aşık olmuştur gül. Hayatında ilk kez aşık olan gül, burcu burcu açar ve etrafa kokular saçar. Suya dönüp der ki birgün:

“Sevgili su, seni sevdiğim için böylesine değiştim, açtım ve etrafa kokular saçtım, yalnızca seni sevdim diye”

Öyle zaman gelir ki artık su da içinde güle karşı birşeyler hissetmeye başlar Zanneder ki güle aşık oldum Günler ve aylar birbirini kovalar ve gülü sevdiğini zanneden su, artık eskisi kadar ilgilenmez gül ile

Gül ise;

“Acaba su beni artık sevmiyor mu” diye düşünmeye başlar.
Çünkü suyun kendisine olan bu ilgisizliği onu üzmeye başlamıştır İçin için bu soruyu sorar kendine Birgün gül suya der ki:

“Biliyor musun ben seni cok seviyorum” Su:

“Ben de seni seviyorum” der

Aradan zaman geçer ve gül yine suya: “Seni seviyorum” der
Su sıradan bir ifadeyle “Ben de” der Ama gül bu sözde sevgiyi hissedemez Bu sıradanlaşma gittikçe sürer ama gül sabırla hep

“Seni çok seviyorum ” der suya Ama artık öyle bir duruma gelir ki gül, etrafa o güzel kokuyu saçamaz ve burcu burcu açan dalları solmaya yüz tutar Kendini toparlayarak ve son kez suya:

“Biliyor musun seni hala çok seviyorum” der göz yaşları içerisinde

Su da ona döner ve yine o bildik ironik ve umursamaz edası ile:

“Üff söyledim ya ben de seni seviyorum diye” der Gün gelir gül yataklara düşer Çok hastalanmıştır gül, rengi solmuş çehresi sararmıştır Yataklardadır artık Su ise başında bekler gülün, yardımcı olabilmek için onu çok seven ve sevdiğini her fırsatta söyleyen sevgili dostuna Ama bellidir ki artık gül ölecektir Ve son kez zorlukla başını döndürerek suya der ki:

“Biliyor musun seni ben gerçekten seviyorum ve senin bilemediğin kadar sevdim üstelik”

Çok hüzünlenir su bu durum karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır Nedir sorun diye doktora sorar Doktor muayene eder gülü

Muayeneden sonra şöyle der:

“Hastanın durumu ümitsiz, artık elimizden birşey gelmez” Su merak eder kendisini bu kadar çok seven gülün ölümüne sebep olan hastalık nedir diye, ve sorar doktora “Hastalığı nedir ki sevgili dostumun” diye Doktor şöyle bir bakar suya ve der ki:

“Gülün bir hastalığı yok dostum, hiç dikkat etmemişsin galiba sevgili dostuna, bu gül sadece susuz kalmış, ölümü onun için” der Ve anlar ki su artik, sevgiliye sadece seni seviyorum demek yetmemektedir Ama artık çok geçtir

Sevdiklerinize, geç olmadan onları sevdiğinizi söylemekle kalmayın gösterin

Düşünce..

Sesler..

Rüyalar..

Kırılmalar..

AŞK...

Sevgi...

Özlem...

Anılar...

Seven bir yürekten geriye kalanlar...

Bazen dil bedender kurtulur;bazen beden dilden..

Bazen dil susarda;yürek konuşurr kendi lisanıyla....

Kim o, deme boşuna...
Benim, ben......
Öyle bir ben ki gelen kapına;
Başdan başa sen.....

Bin bir gece masalları değildir hayat,
Mutluluklar ol yaşantımda demek ile olanda değildir.......

Yürek insandadır,
Ve içinde duygular.........

Böyle bir duygu yaşadığım işte,
Yani,

Hasret kor bir ateş yürekte..........

Olması gereken kadar..........


Neden
Ve niçin,
soruları muallada,

Belkide olması gerektiğinden.............


Hasreti yüreklerin kor bir ateş gibi yaşaması gerektiğinden.....



Hasreti her gönül yaşayamaz,
Her yaşayanda kor ateşlerde yanamaz,

Yanmak,
Elini ateşlere tutta yanmayı gör ilede anlatılmaz,

Yanan beden değildir çünkü......

Her yanma bedenle olmaz,


Yürekte olanıda,
İnsanı bir defa yakmaz..............

Yanmaya görsün yürek,
Yandınmı da,

Bir ömür hasretlikler yürekten çıkmaz.....


Hasret kor bir ateş yürekte,
Ve hasret bu kadar zor işte............



Bin bir gece masalları değildir hayat,
Mutluluklar ol yaşantımda demek ile olanda değildir.......

Hele birde

Hasret bir kor gibi yüreğimdeye sebeb,
HASRETLİKLER varsa.......



Ben kor ateşleride sevdim UĞRUNDA.......

hasretin keskin bir kokusu vardır
bilir misin?
hani genzini yakar,
damla damla düşer yüreğine
gün be gün eritir, parçalar ciğerlerini
kezzap misali...

nefes almak anlamını yitirir
uykuların bölünür,
ateşler içinde uyanırsın apansız
deli gibi çarpar yüreğin
en olmadık saatlerde hüzün çöker
buğulanır gözlerin
haykırmak istersin gecenin sessiliğine
sessiz bir çığlık olur sesin...

lanet edersin mesafelere
bir defa görebilmek için sevdiğini
günlerce, gecelerce yalın ayak yürürsün
gözyaşınla yıkanmış ıslak caddelerde
izlerini ararsın
ama; bulamazsın..
yollar çekilir ayaklarının altından
bir martı kanadına takılır ümitlerin
onsuz bu şehri yakmak geçer aklından...

hasretin kekremsi bir tadı vardır
bilir misin?
hani içtiğin acı bir ilaç gibi
çektiğin afyon gibi
damla damla dolaşır damarlarında
alışırsın, müptelası olursun
gün be gün eritir, öldürür seni
zehir misali...