AllaTurkaa

Hayatına anlam katan her olay ¦ÖZEL¦ dir...
Seni yaşama bağlayan herşey aslında bir ¦MUCİZE¦ dir...
Önüne geçemeyeceğin tek şey ¦KADER¦dir...
Bugün yaşadığın her şey dünden kalan ¦SEBEPLER¦ dir...
Ve aslında hayat dediğin yaşayabildiğin kadar ¦GÜZEL¦ dir...
Hayatın sana verebilecegi en güzel armağan tutabileceğin bir ¦EL¦ dir...
Bir insanin verebileceği engüzel armağan ise bir ¦YÜREK¦ tir (Tabi onda o yürek olmadıgı içinde kalpsiz koydum adını )

höfff
pöffff
sfsdfksdşfkd
hfhdfhfhfhfhfhfhfhffhfhfhff
sjjoetıkosezpkflfkvlc bmkflgjmlfgkdlxvkgkxdlfk


oh be ii geldi accık sankim

Bir yazı varki okudukça okunası; Hergün açıp 2 kez okuduğum okudukça kendimi bulduğum bir mesaj,çok tşk ler yazan ellere ve yüreğe binlerce tşk ler.

Antalya Kemerde, migrosa girerken dört beş tane kedi yavrusunun orda dolaştığını gördüm.Hemen oğlum içerden süt aldı kutunun üstlerini kesti ara sokağa çağırıp önlerine koydu.Malum park eden arabalar ezebilirdi.O arada ayağında sade bir kot güzelce bir bayan,elindede bir poşetle geldi. Ben arabaya döndüm.Oğlumla kızıma çok teşekkürler edip,biraz ötede veteriner ve orda ucuz mama olduğunu söylemiş.Kızım "Biz tatildeyiz ama yarın besleriz" demiş.Onun üzerine kendisinin bir aydır işsiz olduğunu,karşıdaki camide kaldığını,iş aradığını elinde kalan paraylada bu kimsesiz yavruları doyurmaya çalıştığını söylemiş.Poşetten ekmek çıkarıp süte ufalamış.Bir anne kedi altı yedi tane minnacık yavru.Kızım geldi ağlamaklı anlattı.Oğlum "Ya çaresiz kaldım anne al şu parayı mama al diyecektim ama çok asil bir ablaydı, utandım" dedi.Ertesi gün tabiki mama alıp gidip doyurduk yavruları ama kadını bulamadık.Bulsaydık mama bırakacaktık ona.Tabiki çaresizliğimizden,insanlığımızdan utanarak döndük
Aynı gün özel sahil plajında çay içiyorum çocuklar denizde.İki köpek bir yalının önünde oynuyorlar.İkiside cins biri pitbul kırması diğeri labrador.Bir bey çıktı iki avuç mama döktü ve labradoru kovaladı.Hemen gittim "Pardon neden onu kovaladınız? " diye sordum.O dedi sokak köpeği! Buda sizin öylemi? Evet dedi.Peki dedim fark ne? Bir avuçta mama ona verseniz ne olur? Adam kıpkırmızı oldu.Çantamdan köpek maması çıkarıp uzaktan oturmuş izleyen sokak canını çağırdım.Korkarak geldi, bir sürü mama döktüm.Bu sefer onun köpeği geldi.İkisi birlikte yemeğe başladılar.Adam şaşkın izliyor.Sizin dedi mama daha kaliteli herhalde.İş dedim mamada yada köpekte değil beyfendi insanda.Onlar paylaşmayı biliyor,sınıf farkıda bilmiyorlar.Bilen bizleriz.Üstelik hiç biride bizim köpeğimiz değil.Hepsi bize Allah'ın emaneti! Bey bir daha kıpkırmızı oldu "Offf beni fena utandırdınız" dedi."Estağfurullah siz bu canı sahiplenmişsiniz oda çok güzel bir davranış ama nolur bunlarıda kovalamayın bakın nasıl aç.Hiç değilse bir kap su, bir avuç mamada onlara verin lütfen" dedim.O arada yine çantamdan plastik su kabını çıkarıp su şişemden su koyma hazırlığındayken beyfendi "Lütfen bırakın ben hemen şimdi bir su kabı koyacağım ve bir dahada ayırmadan hepsine mama vereceğim.Çok mahçup oldum" dedi.Özür dilerim dedim sizi üzmek istemezdim ama bu sokaktaki diye tanımladığımız canlarında üzülmesini istemem
İşte iki insan farkı.Biri camide yatıyor,işsiz.Elindeki bir kaç kuruşuyla sokaktaki kedileri besliyor.Diğeri yalıda bolluk içinde kapısının önündeki köpeğini besleyip diğerini sokak köpeği diye kovalıyor
Rabbim herkese akıl, fikir ve en önemlisi merhamet yanındada tevazu versin

Diğerinin vesikalığını bulamadım ama o da buna çok benziyi

Zitat von »Zuqo«

Diğerinin vesikalığını bulamadım ama o da buna çok benziyi

Kimi insanlar vardır zorla kaşınır yukarıdakı mesajdada oğuzun zorla kendini kaşıması gibi yapma abim yavv hadi dün sedat olmustun bugun seni koruyacak kuzen de bulamayız

Sen rengini söyle; Ben tuvale seni nakşedeyim.

Her insan fotoğraflarda güzel çıkmadığını düşünür.
Aslında belki de en güzel oldukları yerler fotoğraflarıdır.
Öylece dururlar çünkü. Yalan söylemezler,Bırakıp gitmezler,
Nankör olmazlar, Arkadan konuşamazlar,Kalbini kıramazlar,
Seni aldatmazlar, ihanet edemezler. Fotoğraflar sadece susar, bakar...

Süperonline Pendik hattında arıza varmış.Ben hangi hatta geçsem arızalandırıyorum anlaşılan

Ah Ersun Hoca ah rezil ettin bizi

Ey hayat kırgınım sana neyim var neyim yoksa aldın elimden...

Yürüdüm
yüreğimin yollarına sererek hıçkırıklarımı
yağmur yağmur tomurcuklara yağdı gözyaşlarım
en içli sevdalarla beslerken yüreğimi
duygularımı aşkın denizine düşürdüm
acılarki zemheri kadar karlı, bir yol gibi uzun
kimseler görmesin diye
gözlerimde sel sel taşan yalnızlığı
kimseler duymasın diye sesimi
ışık sızmayan bir bodrumun karanlığına gömdüm yüzümü
ey dedim sustum
hey dedim sustum
ah dedim sustum
vay dedim sustum
unutsun yollar beni
unutsun güvercinim

öldüm
kirletilmiş gökyüzüne savurarak hayallerimi
yükleyip cesedimi yüreğimin ağrılarına
kayboldum korkunç uğultusunda rüzgarların
acının sevinçle kucaklaşacağı zamanlara saklamak için gözyaşlarımı
bir yıldızın karanlığa gözkırptığı gecelere bıraktım anılarımı
dertlerimi denizlere saldım ki; alıp götürsün uzak bir kıyıya gemiler

Ey hayat kırgınım sana
hüznüm yırtık gömlek gibi duruyor her gün sırtımda
kırılgan bakışlarımda hüzün sızıyor aynalara her gece
ne kimselere anlatacak bir öyküm var, mutlulukla başlayan
ne de bir sevinç, gözlerimde bahar yeşili umutlar taşıyan
suların ötesinde bir çiçek büker boynunu her akşam adı gül
kokusu gül, rengi gül, gözyaşı gül, iki gözü iki çeşme
mutsuz, avuntusuz ve suskun

dudağında yitirdim şarkılarımı, şiirlerimi o aşkın
ey dedim sustum
hey dedim sustum
ah dedim sustum
vay dedim sustum
unutsun yollar beni
unutsun güvercinim

ey gecelerinde kahrolduğum hayat
sokaklarında sırılsıklam ıslandığım şehir
artık bu yerlere sığamıyorum
gökyüzünde katar katar turnalar göçüyor sılama
turnalar gidiyor ben kalıyorum
uyku tutmuyor geceleri
yitik düşlerimin gölgesine sığınıyorum
gölgeler gidiyor ben kalıyorum
bilki göçmen hiç bir kuş uçamaz kanatları kırıksa

hasretim ince bir yoldur yangınlara
kırıldı kendime saklaya saklaya içimdeki gül
tut ellerimden ikigözüm alıp beni sevinçlere götür
vefasız dünyanın ihaneti bitirdi beni
ardına saklanacak gölgemde yok

sevinçler dağıtırken acılar toplayan bir çardak kuşuyum şimdi
şimdi ömrüm, saçlarım kadar karlı ve puslu
hüzünlü bir ırmaktır şimdi yanaklarımda yüreğime akan
bilki artık hiç bir şey avutmuyor beni
şefkatine sığındığım sıcak bir kucak bile
ezilmiş gelinciklerin çığlığında gizledim sesimi ve gözyaşımı
kırların ürperişi gibi dökülüyor dudağımda sözcükler
hıçkırıklar boğazıma tıkanıp kalıyor her defasında
her defasında dudağımda binlerce şiir kanıyor
binlerce şiir yanıyor içimde her defasında

ah yaralı güvercinim
içime vurma kanatlarını
ya topla git yaralı kanatlarını içimden
ya gittiğin yere benide götür...

kimse aldırmıyor artık sevdalara ah gönül
duygular mı köreldi? biz mi yetimiz ah!
acının ve aşkın kesiştiği yerde
avcıların sarp kayalara sürdüğü iki ceylan gibi kaldık
tutup kime anlatsak acıyan yanlarımızı
yaralarımız ağıt olur uçar gökyüzünün boşluğuna

yüreğimin içini sevgi ile doldurup yakmak geçiyor içimden
ve savurmak küllerini her sabah seher yellerine
kurtulmak için prangalardan
bilirimki, yaşamak saralı bir sancıdır sancıyan yaralara


ah yaralı güvercinim
yüreğimin ince sızısı benim
gidiyorum işte
hep üşüdüğüm bu hayat sahnesınde
gözlerimde iki yetimlik ah
gidiyorum
yolculuklara hüzün rengi veren şiirlerle
kan rengi şarkılar bırakıyorum kalanlara
gölgemde yok arkasına saklanayım

sayki ben hiç ağlamadım, gülmedim
hiç ateşe tutmadım yüreğimi
tatmadım sevgiyi, acıyı, ihaneti
sayki ben hiç doğmadım, yaşamadım, ölmedim

yokum artık yokumsayın beni
ölmüş gibi değil, hiç doğmamış gibi _

Alıntı

pesss yani;
İskender ve künefe ile zayıflama yöntemi bulunana kadar diyet yokk

Üstüsende kalsın hayat artık benden alacağın kalmadı