Ne Güzel Kadınsın Sen
Ben açken hiç tok yatmadın.
Yüzme bilmiyordun.
Ve boğulma pahasına.
Ben biliyim diye çok uğraştın.
Hatırlar mısın körüklü otobüs yeni çıkmıştı.
Her Cuma okuldan sonra.
Yalnızca gözlerimi açık bırakacak şekilde.
Sarıp sarmalardın beni.
Teyzeme giderdik.
Yeniköy'e...
Sürekli sus derdin bana.
Bütün otobüs kahkahalarla bana gülerken.
Bulaşıktan buruşmuş ellerin mis kokardı.
Tek başıma ayakta duramadığım yıllarda.
Ne güzel de tutardın bir elinle göbeğimden .
Bir elinle sırtımdan.
Ne güzel kadınsın sen.
Konuşamasam da ne dediğimi bir tek sen anlardın.
Biliyor musun anneciğim?
Bakma büyüdüğüme .
Çekme ellerini üstümden.
Belki inanmayacaksın ama.
Bu hayatta taytay duramıyorum HALA..
C.YILMAZ