AllaTurkaa

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Oruçlu bir kimsenin, boğazına gitmediği sürece sirke vb. bir şeyi tatmasında bir beis yoktur!”

İbni Ebi Şeybe 2/463/2, Albânî İrva 937

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Ramazanda ihtilamın dışındaki bir sebeple cünüp iken kendisine fecir erişirdi. Sonra gusleder ve orucunu tutardı.”

Müslim 1109/76, Buhari 1798, Tirmizi 779, İbni Ebi Şeybe 2/493, İbni Hibban 3487, Ahmed 6/289

Ebu Bekir (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Ebu Hureyre’yi işittim şöyle diyordu:

Herkim cünüp iken sabaha ererse, artık o kimse o gün oruç tutmasın! Ben bunu babam Abdurrahman bin el-Harise söyledim. O bunu reddetti! Bunun üzerine Abdurrahman yürüdü ben de onunla beraber yürüdüm. Nihayet Aişe ve Ümmü Seleme (Radiyallahu Anha)’nın yanına girdik. Abdurrahman bu meseleyi onlara sordu. Onlar ikisi de:

−Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ihtilamın dışında cünüp olarak sabahlar sonra orucunu tutardı dediler. Bunun üzerine Mervan’ın yanına gittik ve yanına girdik. Abdurrahman durumu ona söyledi.

Mervan:

−Ben sana Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh)’a gitmeni, söylediği bu şeyi kendisine reddetmeni azîmet olarak buyuruyorum dedi. Bunun üzerine Abdurrahman ve ben Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh)’a geldik. Ben Ebu Bekir bu işlerin hepsinde hazır bulundum. Abdurrahman, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in eşlerinden duyduklarımızı ona söyledi.

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh):

−Bunu sana onların her ikisi de söylediler mi? dedi.

Abdurrahman:

−Evet, dedi.

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh):

−Onlar bunu daha iyi bilirler dedi. Sonra Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) bu hususta söylediği şeyi Fadl bin Abbas (Radiyallahu Anh)’a isnat etti ve ben bunu Fadl’dan işittim! Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den işitmedim dedi.”

Ravi dedi ki: Ondan sonra Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) bu hususta söylediği sözden ve görüşünden vazgeçti.”

Müslim 1109/75, Buhari 1792, 1793, Malik 1/290/11, Beyhaki 4/214, İbni Hibban 3486

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Bizler, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in yanında oturduğumuz bir sırada, bir adam geldi ve:

−Ya Rasulallah! Helak oldum dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ona:

−‘Neyin var?’ dedi.

O adam:

−Oruçlu iken kadınımın üzerine vaki oldum (cinsel ilişkiye girdim) dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Azat edecek bir köle bulabilir misin?’ dedi.

Adam:

−Hayır dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘İki ay peş peşe oruç tutabilir misin?’ dedi.

Adam:

−Hayır dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Altmış fakire yemek yedirme imkânı bulabilir misin?’ dedi.

Adam:

−Hayır dedi.

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) dedi ki:

−Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir süre bekledi. Biz de o hal üzere bekler iken bir ara Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e içerisi hurma dolu bir kap getirildi.

Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘O soran kimse nerededir?’ buyurdu.

Adam:

−Benim dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Bunu al yoksullara tasadduk et!’ buyurdu.

Adam:

−Benden daha yoksul olana mı vereceğim? ya Rasulallah! Allah’a yemin ederim ki Medine’nin iki labesi arasında benim ev halkımdan daha yoksul ev halkı yoktur! dedi.

Bu söz üzerine Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) dişleri gözükene kadar güldü.

Sonra Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) o adama:

−‘Onu al ve ehline yedir’ buyurdu.”

Ravi: İki labe, iki taşlık demektir, dedi. Bu ifadeyle Medine kast ediliyor.

Buhari 1804, 1805, Müslim 1111/81, Malik 1/296/28, Ebu Davud 2390, Tirmizi 724, İbni Mace 1671, Darimi 2/11, İbni Ebi Şeybe 2/516/1, İbnu’l-Carud 384, Ahmed 2/208, 241, 281, Albânî İrva 939

İbni Müseyyeb (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:

“Bir adam, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e geldi ve:

−Ben orucumu bozdum! dedi.

Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ona:

−‘Sadaka ver, Allah’a istiğfar et ve onun yerine bir gün oruç tut!’ dedi.”

İbni Ebi Şeybe 2/515/1, Albânî İrva 4/92

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) oruçlu olduğu halde hacamat yaptırdı.”

Buhari 1809, Ebu Davud 2372, Tirmizi 775, İbni Mace 1682, İbnu’l-Carud 388, İbni Ebi Şeybe 2/476, Tabarani Mucemu’l-Kebir 11592, Ebu Yağla 7541, Ahmed 1/215, Albânî İrva 932

Sabit el-Bünanî (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:

“Enes (Radiyallahu Anh) oruçlu kimse için hacamat yaptırmasını kerih görüyor muydunuz? diye soruldum.

Enes (Radiyallahu Anh):

Hayır, ancak oruçluyu zayıf düşüreceği için belki.”

Ravilerden Şebâbe:

Bize Şu’ be bin Haccac bu hadisi “...Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in zamanında...” ziyadesiyle tahdis etti dedi.

Buhari 1810

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Herhangi bir kimseye kusma galebe eder de kusarsa o kimse orucu kaza etmez! Kim de kendi isteği ile zorlayarak kusarsa o kimse orucunu kaza eder!’ buyurdu.”

Ebu Davud 2380, Tirmizi 720, Darimi 2/14, İbni Ebi Şeybe 2/454/1, İbni Huzeyme 1960, 1961, İbni Mace 1676, İbnu’l-Carud 985, İbni Hibban 3518, Begavi 1755, Ahmed 2/498, Albânî İrva 923

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in yanında adet hali görürdük de tutamadığımız günler sayısınca orucu kaza etmemizi bize emrederdi!”

İbni Mace 1670,

Ebu Seleme (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Aişe (Radiyallahu Anha)’yı işittim şöyle diyordu:

Ben üzerimde Ramazan ayından oruç borcu olurdu da Şaban ayı gelmeden bu borcu ödeyemezdim!”

Buhari 1819, Müslim 1146, Malik 1/308/54, Ebu Davud 2399, Nesei 2318, Tirmizi 783, İbni Mace 1669, İbni Huzeyme 2046, 2048, Beyhaki 4/252, Tayalisi 1509, Ahmed 6/124, 131, 179

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Bir kimse üzerinde oruç borcu olduğu halde ölürse, o kimsenin velisi onun yerine orucunu tutabilir’ buyurdu.”

Buhari 1820, Müslim 1147/153, Ebu Davud 2400, 3311, Darekutni 2/195, Beyhaki 4/2556/279, Begavi 1773, Ahmed 6/69, Albânî Cami 6547

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Bir adam, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e geldi ve:

−Ya Rasulallah! Annem üzerinde bir ay oruç borcu olduğu halde öldü. Ben onun yerine bu orucu kaza edebilir miyim? dedi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ona:

−‘Evet, Allah’ın borcu ödenmeye daha hak sahibidir!’ buyurdu.”

Buhari 1821, Müslim 1148/155, Nesei 7/20, Darekutni 2/196/84, Tayalisi 2630

Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) fetih senesi Ramazanda Mekke seferine çıktı. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Kurâatı Gamîm denen yere gelene kadar oruç tuttu. İnsanlar da Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’le beraber oruç tuttular. Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir bardak su istedi ve insanlar kendisini görmesi için de onu iyice yukarı kaldırdı sonra da içti.

Ondan sonra kendisine:

Bazı kimseler oruç tutmaya devam ediyor! denildi.

Bunun üzerine Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Onlar asilerdir! Onlar asilerdir!’ buyurdu.”

Müslim 1114/90, Humeydi 1289, Nesei 4/177, Tirmizi 710, İbni Huzeyme 2019, İbni Hibban 3549, Beyhaki 4/241, 242, Tayalisi 1667, Albânî İrva 4/57

Kazaa (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:

“Ben, Ebu Saîd el-Hudri (Radiyallahu Anh)’a geldim, birçok insan başına toplanmıştı.

İnsanlar onun yanından ayrılınca ona:

−Ben bu insanların sana sorduğu şeyleri sormayacağım! dedim. Ona sefer halinde tutulan orucu sordum.

Bunun üzerine Ebu Saîd (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

−Biz oruçlu olduğumuz halde Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile Mekke seferine çıktık. Nihayet bir yerde konakladık.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Siz düşmanınıza yaklaşmış bulunuyorsunuz oruç tutmamanız sizin için daha fazla kuvvettir!’ buyurdu. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in bu sözü bir ruhsat idi. Bizden kimi oruç tuttu, kimi de iftar etti. Sonra başka bir yerde daha konakladık.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bu kez:

−‘Sizler yarın sabah düşmanınıza baskın yapacaksınız! Oruç tutmamak sizin için daha fazla kuvvettir! Dolayısıyla oruç tutmayın!’ buyurdu.

Bu ise azimet idi. Bunun üzerine hepimiz oruç tutmayı terk ettik.

Ebu Saîd (Radiyallahu Anh):

Ben bundan sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile seferde iken oruç tuttuğumuzu da biliyorum dedi.”

Müslim 1120/102, Ebu Davud 2406

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Medine’den Mekke’ye doğru yola çıktı. Usfan’a ulaşıncaya kadar yolda oruç tuttu. Sonra biraz su istedi. İnsanların onu görmesi için onu elleriyle iyice yukarı kaldırdı ve orucunu açtı. Bu halde Mekke’ye geldi. Bu olay Ramazanda idi.

Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma):

−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) seferde bazen oruç tutmuş bazen de tutmamıştır. Sahabelerden de isteyen seferde oruç tutar, isteyen tutmazdı dedi.”

Buhari 1815, Müslim 1113, Ebu Davud 2404, Nesei 2289, İbni Huzeyme 2036, Tabarani Mucemu’l-Kebir 10945, Ahmed 1/291

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Hamza bin Amir el-Eslemi (Radiyallahu Anh), Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e:

Seferde oruç tutabilir miyim? dedi.

O çok oruç tutan bir kimseydi.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘İstersen oruç tut, istersen iftar et’ buyurdu.”

Buhari 1812, Müslim 1121/102, Malik 1/295, Ebu Davud 4202, Nesei 2305, Tirmizi 711, Darimi 2/89, İbni Mace 1662, İbni Hibban 3560, İbnu’l-Carud 397, Begavi 1760, Ahmed 6/46, Albânî İrva 927

Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir seferde idi, bir ara izdiham ve üzeri gölgelenen bir adam gördü:

−‘Bu nedir?’ dedi.

Sahabe:

−Oruçludur dediler.

Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

−‘Seferde oruç tutmak asla iyilik değildir!’ buyurdu.”

Buhari 1814, Müslim 1115/92, Ebu Davud 2407, Nesei 4/176, 177, Darimi 2/9, İbni Hibban 3552, İbni Huzeyme 2017, İbnu’l-Carud 399, Beyhaki 4/242, Begavi 1764, Ahmed 3/299, Albânî İrva 925

Enes (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile beraber bir seferde idik. Gölgesi en çok olanımız, elbisesi ile gölgelenen idi. O gün oruç tutanlar hiçbir iş yapmadılar. Oruç tutmayanlar ise, develeri sürdüler, bütün hizmetleri gördüler ve hastaları tedavi ettiler.

Bunun üzerine Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Bu gün oruç tutmayanlar ecrin hepsini alıp gittiler!’ buyurdu.”

Buhari 2714, Müslim 1118/100, Nesei 2282, İbni Ebi Şeybe 2/431/3, İbni Huzeyme 2032, İbni Hibban 3559, Beyhaki 4/243, Ebu Yağla 4203, Albânî Tergib 1047

Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:

“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Herkim imanla ve ecrini Allah’tan umarak Ramazan orucunu tutarsa onun geçmiş günahları mağfiret olunur. Herkim de imanla ve ecrini Allah’tan umarak kadir gecesini ihya ederse onun geçmiş günahları mağfiret olunur’ buyurdu.”

Buhari 1868, Müslim 760/175, Ebu Davud 1372, Nesei 2201, Begavi 1707, Albânî Cami 6441

Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:

“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

‘Sizler kadir gecesini Ramazanın son on günündeki tek gecelerde arayınız’ buyurdu.”

Buhari 1870, Müslim 1169/219, Tirmizi 797, Ahmed 24346, Albânî Cami 2922