Göreceksin...
Gece ile gündüzün karışımında aşkı.!
Uykunun ağırlığını,
Uyanmanın halsizliğini,
Ve de yaşamın bin parçalı halini.
Sonra döneceksin kendine,
Bakışacaksın aynada kendi gözlerinle,
Aldanmış bir güzellikle göreceksin kendini,
Ve
Sevineceksin..!
Bir anda umutlanacaksın,
Göreceksin...
Ellerinde parça parça hayat,
Sokaklara sarılmış çocukların umutlarını,
Karışacaksın duygularına,
Sende çocuk olacaksın bir anda.
O an karışacak ruhuna yaşam teri,
Savaşacaksın yaşamak için,
Ve de yaşamın bedelini ödeyeceksin.
Sonra saracak seni hayat,
Kimbilir belki yaşatmak için,
Belki de yaşanmışlığını senden almak için.!
Hemen sevineceksin..
Karşına gözleri umut çocukları görüp,
Onlara gülümseyeceksin,
Onlar umudu beklerken,
Onlara şeker vereceksin..
Onlar da ardından koşup gülümseyecekler.
Sanacaksın ki umut bahçesinden geldin,
Oysa getirdiğin sadece avuntu olacak onlara..
Onlar gülecekler.
Sen hemen sevineceksin..
Sonra sevincinin düğümleri sıralanacak,
Onları bir bir kaybettikçe.
Farkına varamadığın kaybın bedeli,
Umudun yaşlandığı çağda göreceksin.!
Göreceksin..!
Gözleri buğulu çocukların umudunu.
Sarılıp gemilere denizlerde boğulduğunu,
Büyük dalgalar gelecek yüzüne hayatın.
Savaşın galibi kalmamış bir yaşamda,
Kaybedenin aslı olduğunu göreceksin.!
Ve sonra da gördüklerini kaybedeceksin.
Bineceksin en büyük yolculuğa,
Ayakların bastıkça hayata,
Hayatın ne olduğunu anlayacaksın.!
Göreceksin...
O masum yüzlerin susamışlığını,
Sen de susayacaksın,
Gırtlağın bir yudum suya değerken,
Sevdaya, sevgiye, aşka susadığını göreceksin..
Ve dönüp aşık olacaksın,
Aşık olduğun sevgiye muhtaçken..
Ellerin sevdaya hasret gidecek.
Avuçlarında beslediğin hayatın yanılgısına düştüğünde,
Aşk sarmış olacak ruhunu,
Oysa ruhun çoktan yaşamaya hasret kalmış olacak.!
Ve sen hala sevmiş olacaksın.!
Hala bir umudun çocuklarda açacağı yarınlarda.!
Göreceksin işte o zaman..
O çocuklar kaybolmuş çoktan.
Göreceksin işte o zaman..!
Bir çok ölümü,
Ölüme sarılmış hayatın ellerinde aşkı.
Ağlayacaksın..
Ağlamak yakışmayacak gence,
O güzelim ölüm ruha değince.!
Ve yine de hayat devam edecek..
Ölümü gördüğün gibi,
Doğumu da göreceksin..!
Sabahla hayatı,
Gün ile güneşi,
Gece ile karanlığın doğumunu da göreceksin.!
Bir anne endamında geçecek üstünden hayat.
Merhamet sandığın gülüşlerinde,
Nice zorlukların yaşanacağını da göreceksin..!
Kalacaksın öylece,
Bir çocuğun umutlarında bakışıp,
Bebeklerin güzelliğinde,
Oyuncaklarının olduğu hayata,
Sen hayata oyuncak olacaksın..
Göreceksin..
Karşılıksız savaşların katliamlarını,
Depremleri de göreceksin,
O hırçın silahların ağzında,
Çocukların oyuncak evleri,
Umutlarının sarılmış bebeklerin,
Ağladığını da göreceksin.!
Ve
Yanacaksın...
Umut orda yanacak..
Çaresizliğin başladığı yerde,
Aşkın da öldüğünü göreceksin..!
O çocuklar olacak büyümüş umutsuzluk,
Ellerinde ne sana ne de onlara bir şey kalmaksızın,
Çaresizliğin darbesinde kalacaksın,
Gözlerinin kapalı hali o zaman açılsa da,
Asıl o zaman göz kapaklarının kapandığını,
Göreceksin..!!
Hasan Selcuk BİRDAL..!