Bazen sevilir, bazen dışlanırız, kimileri dostumuz olur,
kimileri düşman, birileri samimiyetle gelir, diğeri kıskançlıklarla..
Varsın olsun, herkes istediği gibi yorumlasın bizi...!
Eğer ki kalabiliyorsak '' BİZ '' gibi ve daima iyiye, güzele talip olarak, işte o zaman yüzümüzde sessiz bir T E B E S S Ü M ile hayata devam edelim...!
Yağmur olmak var şimdi,
Usul usul toprağa karışmak sessizce..
Aslında sessizlik,
En güzel sestir duyabilene ve anlayabilene...
Artık birazda sessizliğim konuşsun diyorum kendime... Harfsiz bir lisanım var artık içimde, her CÜMLEMDE...
SESSİZ KONUŞUYORUM artık, sadece
ANLAYABİLENLERİN DİLİNDE....
Söylediklerimizden çok,söylemediklerimize pişman oluruz. Dile getirilmemiş düşünce; gidilmemiş yoldur...
Benimle yaşlansana?
Kitap okurum, çay demler, şiir yazarım sana.
Ha birde, her sabah için şükrederim, sonra gözlerine bakar 'Amin' derim.
'Amin, bu günde gördüm seni, bu günde güzel geçecek demek ki..
'Ben herkes gibi değilde, duam gibi severim seni.
Kalbimden, gönlümden kopan gizli saklı sözler gibi..
Kim duasını sevmeden diler ki..??
“Kaybetmek korkusu öyle bir sarıyor ki bizi, kaybetmemek için çırpınıyoruz. Bundandır konuşmak isterken susmamız, kendimizi eksilte eksilte fazlasını vermemiz. İyi çocuk olmak olur derdimiz; kimse bırakmasın, terk etmesin bizi. Sanırız ki biz verdikçe, daha çok sevecek, daha çok anlayacaklar bizi. Bazen gördüğümüz halde görmemezlikten geliriz birçok şeyi. Sanırlar ki, kandırıldık, uyuduk, fark etmedik. Oysa sen yüreğine taş basarak gözlerini başka yana çevirmişsindir. Bil ki, gerçekten senin olan hiçbir şey seni bırakmaz. Yeter ki sen kendini terk etme..”
Söylediklerimizden çok,söylemediklerimize pişman oluruz. Dile getirilmemiş düşünce; gidilmemiş yoldur...