Yalnızlığın dokumasıdır, göz yaşının göz bebeğine yerleşmesi…İlmek ilmek, motifleri yüze rengini verir, bir o sesini çıkartır ki avaz avaz, bir o hüznü ele verir…
Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır anlamları, önemi kavranır. Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini kazanır. Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır. Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık. Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan ; Her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır...
Ey yiğit..!
Yazgıya bahane bulma..!
Yükleme kendi suçunu başkasına.
Suçunu gör, dönüp de etrafında kendinin.
Kendindendir, gölgeden değil çektiklerin.
Ne yaptın da sana dönüşünü görmedin..?
Ne ektinde ektiğini biçmedin..!
Eylemlerin ruhundan ve bedeninden doğar;
Çocuğun gibi sonra gelip eteğinden tutar...!
Kabuğunu koparmadan ne bir elmayı soyabildim, ne de iyileştirebildim bir yaramı, ama karşıma çıkınca kızmadım hiç elma kurduna..Bendim çünkü bıçağı saplayan ; Onun yurduna...!
Serbest Kürsü »
Hayata Farklı Bakış...
(12.08.2010, 19:16)
