AllaTurkaa

Bazı İnsanlara ACIYASIM var,bazılarını ACITASIM var. İnsan dedim DİKKAT

Bir başkasının ayıbını sırrını başkasına satan kişi,kendi ayıplarını ve sırlarını unutmuştur ki.Başkaları ile oyalanır.Ne yazıkk karakter meselesi işte.

Yeter ayukka çıktigin

Ağlayabilir miyim
gönlüm? ...Müsaadenle..
Şöyle katıla katıla şimşekli bir
gökyüzü gibi.
Günaha batan tüm kirliliğin ile
Ağlayabilir miyim?
Öylesine ama ölesiye..
Bu can çıkana kadar bedenden.
Nefsimin nefesi kesilesiye.
Pembe güller mor menekşelere
düşesiye..
Sol yanımın ateşi yükselesiye
kadar..
Kendi omzumda kimseciklere yük
olmadan Ağlayabilir miyim?..

Artık öğrendim ki; kimi sevdiğin önemliymiş.
Uzun yolu göze alamayana kelebek olunmazmış.
Nefesi yetmeyenle dipte hazine aranmazmış.
Aşkın ibadetini bilmeyene bayram bağışlanmazmış."

İclal Aydın

"-Hani bazen insan birini yanında tutmayı bilmez ama onun yokluğunu da istemez.
-Kaybetmeyi göze alamaz
ama kazanmak için mücadele etmez.
-Bağlanmaya cesaret edemezama ondan tamamen kopmayı da beceremez.
-Ne sevilmekten vazgeçer ne sevmeyi bilir. .
Hani çok sonra zaman geçer de kaybeder ya
İşte o zaman dökülür dudaklardan itiraf edercesine:
-Ne gözümü alabildim ne göze alabildim. .”

Nasilsin sorusuna tipik cevabim;
Ben iyiyim.

Biraz üzüldüm sadece gökyüzünden saganak misali gözlerimden damlalar süzülürse biliyorum;
Hepsi gececek.

Biraz kalbim kirildi yarim yamalak icimde biriktirdigim yetim bir sevinc öldü ta en derinimde
Ama ben iyiyim.yinede

Dokunamadigim göremedigim yüregimde caglayan bu siziyi nasil dindirecegimi bilemedigim;
Tarif-i mümkün olmayan bir aci tasıyorum bu sıralar yüreğimde senden izleri kalan yaralari sariyorum.

Biraz hüzün biraz mavi biraz da sensizligin mirasi biraz yalnizlik biraz terkedilmis bir agirlik var üzerimde.
Kahretsin ki "iyiyim ben" ve hala "nefes" alabiliyorum.

Hüzün ki en çok yakışandır bize.

Allah büyük

' Keşke Tanımasaydım. . . '

Dediğim Hiç Kimse'm Olmadı Benim. . .

' Keşke Beni Tanımasına İzin Vermeseydim. . . '

Dediklerim Oldu. . . !!

Nolursunuz herkes ekmek kutusuna,buzdolabına bir baksın.Kalan yemek bayat ekmek ne varsa kapı önünüze torbayla koyun.Camlarınıza ekmek fırdalayıp koyun.Allah rızası için bunu yapın.Kalan makrna,pilav ne varsa torbayla indirin kapı önünüze.Unutmayın soğuklarda köpekler 17 saat kediler 7 saat bir şey yemezlerse donuyorlar.Karınları toksa dayana biliyorlar soğuğa,kara,yağmura,kışa...Lütfen kalan çorbanıza biraz ekmek doğrayıp kapı önünüze koyun onlar bize Allah'ın emanetleri.Arabalarınızı sabah çalıştırmadan önce bekleyin bir süre ve nolur altına, lastiklerin üstüne bakın çünkü kedi,köpek sığınmış olabilir.ALLAH YARDIMICIMIZ OLSUN,KIŞ FENA BASTIRDI.SOĞUKTA SOKAKTA OLAN TÜM CANLILARIN SEN YARDIMCISI OL RABBİM HİÇ BİR KULUNU AÇLIKLA SINAMA

Yağmuru sevdiğini söylüyorsun ama yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun güneşi sevdiğini söylüyorsun ama güneş açınca gölgeye kaçıyorsun rüzgarı sevdiğini söylüyorsun rüzgar çıkınca pencereni örtüyorsun. İşte bundan korkuyorum çünkü beni de sevdiğini söylüyorsun...

Dünyayı dolaştım giymedim başıma taç
Ne zengini tok gördüm ne fakiri aç.
Ya Rabbi öyle bir fevz-i kanaat ver ki
Namerde değil merde de eyleme muhtaç.
Şu çeşmenin haline bak içecek tası yok
Kırma kimsenin kalbini yapacak ustası yok.
Hz. Mevlana Celaleddin-i Rumi

Küçük bir çocuk olsam...
Tövbe kapısından girmeye yaşım tutmasa daha...
Hiç bulaşmamış olsam dünyanın kirine, pasına..
Açsam kollarımı, koşsam Kabe'nde
Ve açsam tertemiz ellerimi, en masum dualarla, nazlansam sana!
RABBiM şimdi bir çocuk kadar masum gelmesem de yanına,
Ne olur Rahmetinle ışık tut tüm karanlıklarıma . . .

Nice arz idem hele sûz-i dili dildâre ben
Nâme göndersem kebûter iltemez biryân olur.

Benim Gibi Meraklılar İçin

Sûz-i dil : Gönül yanışı
Dildâr : Sevgili
Nâme : Mektup
Kebûter : Güvercin
İlt-mek : İletmek
Biryân : Kebap

Bir gün derin bir yara açılır yüreğinizde ama çok derin.Öyle aşk,eş gibi değil kopamadığınız bir şeyden koparsınız bir anda.Sonra zorda olsa yaşam bu ya devam edersiniz malum mecbursunuz.Hele size ihtiyacı olanlar varsa toparlanmalısınız içiniz kan ağlasada...Günler geçer,aylar geçer, yıl geçer.Çevreniz ayıplar yadırgar; "Ne bu canım bir senmi yaşadın bu acıyı" derler, "Aman duygu sömürüsümü yapıyorsun bu kadarda olmaz ki" derler, "Çevrende sana ihtiyacı olanlar var yapma" derler, "Kurtuldu" derler,"Onuda üzüyorsun ama olmaz" derler,derler,derler....Susmaları için yaşamaya devam edersin.Onlar gibi olamasanda öyleymiş sin gibi davranırsın.Oysaki o giden senden o kadar çok şey götürmüştür ki...Sadece bir yanını değil,sadece hayatının bir bölümünü değil, geleceğinin bir bölümünüde alıp gitmiştir.Artık çok şey boştur,tatsızdır,yalandır senin için.Acı acı gülümser geçersin.Çünkü senin acın öyle derindir ki, artık öyle boşluktasındır ki o eskiden güldüğün şeyler komik gelmez, ağladğın şeyler seni etkilemez.Sen acının en derinini yaşamışsındır.Zaman geçer, hayat devam eder.Tam bir şeyler düzelirmi acaba ümidiyle beklerken acı bir haber gelir ve sen en başa dönersin.Anlarsın ki bitmez kardeşim bu acı dinmez,bu yara geçmez.Yeri dolmaz, yenisi olmaz.Yaşamayanda bilmez, bilemez.Sevgiyi sen gibi hissetmeyende senin halini hissedemez ve ben yine diyorum ki sus artık "Allah de kalbim!" ötesi boş,boş,bomboş...

Basit yaşayacaksın, basbasit. İki çift ayakkabın olacak, iki çift pantolonun, iki gömleğin, bir kazağın… Herkes saçını boyatırken sen doğal renginde bırakacaksın. Berbere gitmeyecek, kuaförün önünden geçmeyeceksin. Ne sigaran olacak ne alkolün. Karı-kız muhabbetlerine girmeyeceksin. Adam olmaya çalışmayacaksın; adam gibi olacaksın. En güzeli basit yaşayacaksın!



Televizyon, klima, müzik seti için ayrı ayrı kumandaların olmayacak. Olsa da hepsinin tek bir açma düğmesi olacak. Cep telefonun olmayacak, olsa da kullanmayacaksın; kullansan da içinde 100 kontörden fazla kontör olmayacak. Her GSM operatöründen birer tane hattın olmayacak. Tek hattın olacak, birini açıp diğerini kapatmayacaksın. En güzeli basit yaşayacaksın!



Faturalara otomatik ödeme talimatı vermeyeceksin. Onları gidip paşa paşa kendin yatıracaksın. Bahaneyle halkla bütünleşeceksin. Kredi kartı almayacaksın, zorla mı verdiler kullanmayacaksın. Kullandırttılar mı taksite böldürmeyeceksin. Borcunu gidip bankamatikten zarflı/zarfsız yatırmayacaksın. Hususi bankaya kadar zahmet edip, vezneden yatıracaksın. Banka personeliyle de yüz göz olacaksın. Her bankanın kredi kartı illaki cüzdanında olmayacak. Cüzdanını her açtığında onlarla hava atmayacaksın. Kredi kartlarının limiti kadar değil, maaşın kadar zengin olduğunu unutmayacaksın. En güzeli basit yaşayacaksın!



İnternetten alışveriş yapmayacaksın. Kitapmış, telefonmuş hepsini gidip ellerinle dokunarak alacaksın. Kitapçının raflarında dolaşacak gözlerin, sayfalarını açıp o kâğıt kokusunu çekeceksin içine. Esnafla da içli dışlı olacaksın. Sanallaşmayacak, elle tutulur gerçek bir insan olacaksın. En güzeli basit yaşayacaksın!



Sırf yürüyen merdiveni var diye devasa alışveriş merkezlerine gidip, oralarda gezip dolaşmayacaksın. Hadi gittin diyelim bir seferde bilmem kaç yüz ytl’lik alışveriş yapmayacaksın. Hayatta sana neler lazımsa sadece onları alacaksın. Biraz sokağa inip bakkalla çakalla da sohbet edeceksin. Gösterişli ışıl ışıl vitrinlerin önünde, rengârenk reyonlarda gezeceğine parklarda bahçelerde adım atacaksın. En güzeli basit yaşayacaksın!



Büyük hayallerin olmayacak. Boyunu aşan laflar etmeyeceksin. Ağzından çıkanı kulağın duyacak, duymadan önce içinden on defa düşünüp tekrar edeceksin. Sözünün arkasında duracak, tükürdüğünü yalamayacaksın. Sözünün eri olacak, “lâf” ile “söz” arasındaki ince ayrıma dikkat edeceksin. En güzeli basit yaşayacaksın!



Saçın için ayrı, vücut için ayrı şampuan; yüzün için ayrı, elin için ayrı, ayakların için ayrı krem kullanmayacaksın. Yüz maskelerin, peelinglerin, gece kremlerin, ter önleyici spreylerin olmayacak. Jöle kullanmayacak, saç spreyini eline almayacaksın. Doğal geldin dünyaya, doğal olacaksın. En güzeli basit yaşayacaksın!



Yan apartmandaki komşuna bayram tebriği için cepten mesaj çekmeyeceksin. Mesaj çektin diyelim, öyle yüz kişiye yolladığın hazır mesajlardan yollamayacaksın. Bir zahmet yola düşüp el sıkacaksın, kucaklaşacaksın, gerekirse el öpeceksin. Çocukların başını okşayacak; onlara mendil, çikolata, bayram harçlığı vereceksin. Öyle her canın sıkıldığında telefona sarılmayacaksın. Gidip eşin dostun, arkadaşın kardeşin boynuna sarılacaksın. 3–5 tane elektronik posta adresin olmayacak. Olacaksa bir tane olacak. Öyle zırt pırt da e-posta yazmayacaksın. Alacaksın eline kâğıdı kalemi, özene bezene mektup yazacaksın. En iyisi basit yaşayacaksın!



“Neyim eksik, neyim yok, neye ihtiyacım” var demeyeceksin. Nelere sahipsin onları düşüneceksin. Aza kanaat getirecek, çoğu bulabileceksin. “Hep bana hep bana” demeyecek, biraz da sağına soluna bakacaksın. Kafan yukarıda değil, aşağılarda gezecek. “Seviye seviye” diye tutturup, üst kültür insanı gibi ortalıkta dolaşmayacaksın. Biraz da geçmişine bakıp, her zaman haddini bileceksin. En iyisi basit yaşayacaksın!



“Başımı sokacak bir göz evim olsun” diyenleri, kaloriferli, asansörlü, deprem sigortalı, çift camlı lüks dairende oturduğun yerden yadırgamayacaksın. Bir adada bir modada evin; iş için ayrı, gezi için ayrı arabaların olmayacak. Biraz da otobüse binecek, trenlerde seyahat edeceksin. Yan koltuğunda oturan yol arkadaşınla sohbet edecek, gazeteni okumasına izin vereceksin. Unutma sen Türk’sün, geleneklerini, geçmişini, değer yargılarını unutmayacak, herkesi potansiyel tehlike olarak görmeyeceksin. İçin fesat olmayacak, art niyetli düşünmeyeceksin ki karşıdaki masumu da öyle görmeyeceksin. En güzeli basit yaşayacaksın!



Öyle çok büyük adam olmayacaksın. Aydın’ın bulvarında elini kolunu sallaya sallaya dolaşacaksın. İnsanlar sana paran, mevkiin için değil “sen” olduğun için güler yüz gösterecek. Saygı gördüğün zaman, içinde soru işaretleri olmayacak. Her gün ayrı bir kıyafetle salınmayacaksın ortalıkta. Ulaşılmaz edalarıyla tepeden bakmayacaksın kimseye. Yolda tökezlediğin zaman başkaları gibi sen de gülebileceksin kendine. Fazla ciddiye almayacaksın kendini, dalga geçmeyi bileceksin kendinle. En iyisi basit yaşayacaksın!



Ölmeyecek kadar yiyecek, bir kuru soğan, bir dilim ekmekle yetinmeyi bileceksin. Sağlığın yerinde mi; bunun en büyük zenginlik olduğunun farkında olacaksın. Etrafındaki sevenlerinin, “yoksulluğun, sıradanlığın, ulaşılabilirliğin, alçakgönüllülüğün”den dolayı yanında olduğunu, malın mülkün için seni sevmediklerini bilecek, daha bir huzurlu olacaksın. Büyük adamların büyük dertleri olur misali, bu dünyada basit yaşayacaksın, basit! Şairin de dediği gibi “rakı şişesinin dibinde balık” olacaksın. Hiç başın ağrımayacak! Basit yaşayacaksın, basbasit!

Evren'in Aydın Life Dergisi Mayıs sayısındaki yazısıdır.