unut gitsin...
Hayat bize hiç umut vermedi.Kandırmayı denemedi bile..Farkındaydım içindeki hiçliğimizin.
Bu kadar yakınken bu kadar uzak olmak yakıyor canımı.Bana kızıyorsun sana gel demediğim için.Bilsen gelmeni en çok ben istiyorum ama çaresizliğimdendir sana hiç gel diyememem.Bir de gelemeyeceğini bildiğimden.
Biz şanssısız sevgili.Evet kötü ama bu böyle.Kaderimize küsme şansımız bile yok.
Sana sevgili diyebilme hakkım bile yok.Ne acı!
Şimdi odandasındır.Gözlerin tavanda.Beni düşünüyorsun biliyorum.İnan hissediyorum.Sana bu son dedim.Sen inandın ama ben daha kendimi kandıramadım.Sana ihtiyacım var.Gel diyemiyorum.Gelemezsin biliyorum.Gelirsen ya..
Gelirsen de ben korkarım.Daha çok acır içim.Şimdi ne olur uyu.Hissediyorum beni düşündüğünü.Gözlerini kapattın ve beni çağırdın şimdi sen de..
Yardım et bana yüreğim kanıyor...
Hep böyle kal benim güzel yürekli sevdiğim..
Hep böyle...
Beni hatırlamak yakacaksa eğer içini...
Unut gitsin..
Beni sorma..
Ben unutmam...
Unutamam...
Sen unut beni...
Unut...
Ama şimdi endişelenirim ben üşürsün diye. Dur Marmara’yı örteyim üstüne.