Gitme dedi bir çocuk!
``Gitme anne``!
Yıldırımlar düşer gecelerime,
Ateşim çıkar ağlarım.
Masallarını dinlemeden korkarım gözlerimi karanlığa yummaya.
Açlığımı senin ellerin olmadan dindirmeyi başaramam.
Anne gitme!.
Ardında boynu bükük bir baba bırakma!
Ardında yaşlı gözler bırakma.
Yıldırımlar düşer gecelerime,
Bana yağmurlar yağdırtma!
Gitme anne!
Bir daha bak gözlerime ve kalbimi gözlerine ekle.
Sabahlarımın karanlığına,
Saçlarımın ağarmasına,
Küçücük dünyamın daha da daralmasına sebep olma!
Sokakların kargaşasında kaybolmama.
Fırtınaların sürüklediği artık gazetelere dönderme beni.
Gitme anne!
Yeşertmeye çalış ellerinle diktiğin fidanı.
Ormanların sonsuz edasıyla büyüt beni.
Bir güvercin konsun dallarıma,
Gölgem de serinlesin muhtaçlar.
Ellerim sana dualar toplasın.
Gitme anne.
Gitme ki;
Yaşadığım her dakika senin adın anılsın.
Unutulmayasın.
Gitme anne!
Sana bir şiir yazarım.
Sana çiçekler toplarım umut bahçesinden.
Bulaşıkları yıkarım seninle,
Erkek olduğumu taslamayarak.
Sana gönülleri fethederim;
Fatih`in İstanbul`u alışını anlatarak.
Ben ben olurum anne!
Yeter ki gitme...
Ben sen olurum, kurdurduğun hayallere kurban olurum.
Yazarım, okurum...
Senin dediğin gibi ``Adam ol`` urum...
Gitme anne!
Tükenişimin ardından bakmayasın diye gitme,
Yıkılışımın seni yıkmaması için gitme,
Kayboluşumun seni arayışlara düşürmemesi için gitme.
Gidişlerin pişmanlığını bana ödetmeyesin diye gitme.
Gitme anne!
Ama mutlu olacaksan,
Yani sen mutlu olacaksan,
İşte sen anne sen;
Dayanacaksan dayanıksızlığıma;
Git Anne...
Git!
:cry: :cry: :cry: :cry: :cry:
Alinti
Stil ändern
Freitag, 10. April 2026, 00:16
Zum Seitenanfang
