Sayın ziyaretçi, AllaTurkaa sitesine hoş geldiniz.
Eğer buraya ilk ziyaretiniz ise lütfen yardım bölümünü okuyunuz. Böylece bu sitenin nasıl çalıştığı konusunda ayrıntılı bilgilere ulaşabilirsiniz.
Eğer sitenin tüm olanaklarından faydalanmak istiyorsanız, kayıt yaptırmayı düşünmelisiniz.
Bunun için kayıt formunu kullanabilir ya da bu bağlantıya giderek kayıt işlemi hakkında daha fazla bilgi alabilirsiniz.
Eğer önceden kayıt yaptırdıysanız buradan giriş yapabilirsiniz.
Gitme vakti.. Gidiyorum..
“Geceler insanların düşüncelerindeki sınırları kaldırıyor. Gündüzleri bir yerlere yetişmeye, bir şeyleri çözmeye çalışırken çok fazla düşünmüyoruz. Aslında şöyle de diyebiliriz. Gündüzleri başka şeyleri düşünürken, sanırım geceleri kendimizle baş başa kalıyoruz, kendimizi yargılıyoruz.”
İnsan zamanı geldiğinde toprak altına girebiliyor. Bunu bilerek hayata inat yaşayabiliyorsa. Senden ayrılmak o kadarda zor olmasa gerek. Yine de zordu son defa yüreğindeki yerime, gözlerine bakıp gitmek.
Bir itiraf sana; en içten, en derinden, en yara açan birlikteliğim seninleydi. Seninle yaşananlar hayatın içine sığsa da ben hayaller kadar sınırsız kıldım bizi. En değer verdiğim insanlarla bile kendimi bildiğim zaman koparmıştım ipleri.
İçinde büyük boşlukta adımlarım yankılanıyor biliyorum. İnanmadığın sevgim çınlıyor kulaklarında.. Ama biliyor musun? Benimde içimde senin açtığın, kapanması imkansız yaralar kanıyor
Hiç düşünmeden, yerli yersiz üzdüm seni bazen biliyorum. İçinde fırtınalarla boğuşurken bıraktın kendini, koştun bana. Sessiz yalnızlığıma ortak oldun, dost bildiklerim sattığında bile kucağında ağlamama izin verdin.
Kendim yetmiyormuş gibi bir yığın çevremin kahrını çektirdim sana hakkım yokken. Yolda görsen selam vermeyeceğin bir çok kişi ile tanışmak zorunda kaldın. Milyonlarca hayat öyküsüne benimle yataklık ettin. Milyonlarca insanın sorunlarına tanıklık ettin için acıyarak, isyan ederek belki de.
Konuşamazken daha yardım ettin yürümeme, içimdeki kararsızlıklar seni yok ederken.
Olmadık insanlarla olmamam gereken yerlerde oldum. Anlattım uzun uzun çaresizliğimi yine de bana tek kelime etmedin. Sana bir itirafta bulunayım. Benden çok sevdin, umudun hiç bitmedi.. Yıkılışlarımda da benden çok yıkıldın..
Her saniye seni içimde yaşarken, o ilkleri hatırlayıp gözlerim dolduğunda, kimse yokken o saflığı andığımda, yine sen vardın yanımda. Hak ettiklerini veremedim sana, başaramadım, sahip çıkamadım içimdeki duygulara, hislere. Saf tutamadım kendimi, berrak, temiz..
Ve artık zaman doldu!
Gitme vakti.. Gidiyorum..
Karanlığımda isyanlarımı, ağıtlarımı dinleyen. Beni karşılıksız şu var oluşta tek seven gidiyorum..
İyi kal! Benim gibi hayatındaki tek mutluluğa bile sahip çıkamayan bir insana tahammül eden, hoşçakal
Alinti
Yazı yine çok güzel olmuş
yorumsuz ama büyük bi zevkle okuyorum yazılarını Gece yolcusunun :up:
Kalbimizdeki yamaları zaten bizden başkası göremez onlar kalbimiz gibi görünmez yamalar ve
sadece biz biliriz ne kadar yamalı oldugunu :cry:
Ve artık zaman doldu!
Gitme vakti.. Gidiyorum..
Karanlığımda isyanlarımı, ağıtlarımı dinleyen. Beni karşılıksız şu var oluşta tek seven gidiyorum..
İyi kal! Benim gibi hayatındaki tek mutluluğa bile sahip çıkamayan bir insana tahammül eden, hoşçakal
bu sözleri söleyen kimse aynen bana benziyormus.. ..
valla özgür gercekten yazı süper :up:
ben yine çalıyorum yazıyı
