Sayın ziyaretçi, AllaTurkaa sitesine hoş geldiniz.
Eğer buraya ilk ziyaretiniz ise lütfen yardım bölümünü okuyunuz. Böylece bu sitenin nasıl çalıştığı konusunda ayrıntılı bilgilere ulaşabilirsiniz.
Eğer sitenin tüm olanaklarından faydalanmak istiyorsanız, kayıt yaptırmayı düşünmelisiniz.
Bunun için kayıt formunu kullanabilir ya da bu bağlantıya giderek kayıt işlemi hakkında daha fazla bilgi alabilirsiniz.
Eğer önceden kayıt yaptırdıysanız buradan giriş yapabilirsiniz.
Gülümse...

Düşman tarafından tutsak alınmıştım.
Bulunduğum hücre kapkaranlıktı. Gösterilen kötü muamele ve kötü bakışlardan ertesi gün idam
edileceğimi anlamıştım.
Evet öldürüleceğimden kesinlikle emindim artık... Bu durum beni aşırı derecede asabî yaptı, çıldıracak gibi
idim.
Gözlerinden kaçan bir sigara bulabilirim amacıyla ceplerimi karıştırıyordum... Bir tane bulmuştum
sonunda.
Ama hiç kibritim yoktu; hepsini almışlardı.
Hücredeki parmaklıkların arasından gardiyana baktım.
Benimle göz göze gelmemeye çalışıyordu.
Tabii... Ne de olsa hiç kimse bir cesetle göz göze gelmek istemezdi.
Aniden ona “Ateşiniz var mı?” diye seslendim.
Bana baktı, yerinden kalktı ve sigaramı yakmak için yaklaştı. Yaklaştı, sigaramı yaktı ve o anda göz göze
geldik.
Ona gülümsedim...
Bunu neden yaptığımı bilmiyorum. Belki sinirden, belki de biriyle bu denli yaklaşınca gülümsemeden
durmak zor olduğundan.
İşte, her ne ise ve ne sebeple ise, ona gülümsedim.
O anda sanki iki yürek, iki insan ruhu arasındaki boşluk doluverdi.
Sigaramı yaktı ve yanımda kaldı.
Gözlerime baktı ve gülümsemeye devam etti.
Ben de ona gülümsemeye devam ettim.
Şimdi onun gardiyan değil de bir insan olduğunu düşünüyordum.
Artık onun bana bakışlarında da bir başka boyut vardı...
Aniden bana “Çocukların var mı?” diye sordu.
”Evet. İşte buradalar.”
Cüzdanımdan titreyen ellerimle resimlerini çıkarmaya çalıştım.
O da bana kendi ailesinin resimlerini gösterdi ve gelecekle ilgili planlarından ve amaçlarından söz etmeye
başladı.
Gözlerim yaş içinde kalmıştı.
Ailemi bir daha hiç göremeyeceğimi düşünerek korkuya kapıldığımı; çocuklarımın büyüdüklerini
görememe düşüncesinin beni deliye çevirdiğini söyledim.
Onun da gözleri yaşlarla dolmuştu artık. Susmuştuk...
İşte tam o anda bir tek kelime bile etmeden hücrenin kapısını açtı ve beni serbest bıraktı.
Önce hapishaneden sonra da arka patikalardan kasabanın dışına kaçmama yardımcı oldu.
Sonra da bir kelime bile konuşmadan arkasını döndü ve oradan uzaklaştı.
Hayatım bir tek gülücükle kurtulmuştu...
GÖRECEK GÜNLER VAR DAHA,ALDIRMA GÖNÜL ALDIRMA....
Bu mesaj 1 defa düzenlendi, son düzenlemeyi yapan "ZeN" (14.09.2010, 21:02)
dicek söz bulamadim sadece gercekden harika bir paylasimdi Allah kimsenden gülümsemeyi eksiketmesin aminnn..
Amin Lazgülü teşekkürler
GÖRECEK GÜNLER VAR DAHA,ALDIRMA GÖNÜL ALDIRMA....
çok güzeldi..
bir gülümseme nelere sebep oluyor..paylastıgın icin tsklerr Gönül Abla...

Ben teşekkür ederim Filiz sende artık ağlama ama hadi herşeye rağmen de ve gülümse
GÖRECEK GÜNLER VAR DAHA,ALDIRMA GÖNÜL ALDIRMA....
GÖRECEK GÜNLER VAR DAHA,ALDIRMA GÖNÜL ALDIRMA....
İşte, her ne ise ve ne sebeple ise, ona gülümsedim.
O anda sanki iki yürek, iki insan ruhu arasındaki boşluk doluverdi.
çok güzel ve anlamlı bir paylaşım olmuş abla emeğine yüreğine sağlık.
[align=center][img]http://img0.liveinternet.ru/images/attach/c/2//65/400/65400787_1287287059_d9320161b71d860a400240cd1f35d9a3.gif[/img][/align]
Teşekkürler Asi gülümse herşeye rağmen gülümse
GÖRECEK GÜNLER VAR DAHA,ALDIRMA GÖNÜL ALDIRMA....
çok güzeldi ya bir gülüş nelere kadir teşekkürler ablam...
Okuduğunuz için ben teşekkür ederim
GÖRECEK GÜNLER VAR DAHA,ALDIRMA GÖNÜL ALDIRMA....
GüLDÜm AgLAtTiLAr SEVdim AldaTtiLAr ..SARiLDim BirAKdiLAr...
Gönül abla ne zaman senin bir paylaşımına ugrasam hıçkırıklarıma hakim olamıyorum bu paylaşımın adı gülümse olsa bile... gönlüne saglık.. gönüllerin ablası..

)